Czy szabat będzie obowiązywał tak długo, jak długo będzie istnieć ziemia?

Sabatarianie cytują Mt 5:17 twierdząc, że jest to dowód, że szabat będzie obowiązywać tak długo, jak długo będzie istnieć ziemia.

Mt 5:17-18
Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić. Zaprawdę bowiem powiadam wam: Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie zmieni się w Prawie, aż się wszystko spełni.

Parafraza Mt 5:17-18
Prawo i prorocy będą obowiązywać zawsze, chyba że wcześniej zostaną wypełnione.

Prawda o Mt 5:17

Tekst wyraźnie oznajmia, że Jezus przyszedł wypełnić całe Prawo oraz że żadne prawa, ustanowione przez Boga, nie mogą być usuwane aż do czasu ich wypełnienia. Adwentyści głoszą mało wiarygodną teorię, jakoby Jezus nie wypełnił Prawa i że w związku z tym – ono nadal obowiązuje.

Osoby, święcące sobotę, kładą nacisk na zwrot "ani jedna jota, ani jedna kreska nie zmieni się w Prawie" jako dowód obowiązywalności Prawa, a zatem i szabatu. Problem polega na tym, że wyrażenie, jakiego użył Jezus (Prawo), obejmowało całe Prawo Mojżeszowe, włącznie z krwawymi ofiarami ze zwierząt. Jeśli Chrystus nie wypełnił Prawa, musimy przestrzegać zarówno szabatu, jak i przykazań, związanych z ofiarami ze zwierząt.

Jezus w Mt 5:17 używa zwrotu "Prawo", a następnie przechodzi do omówienia 6 praw Starego Testamentu, z których żadne (aż do czasu ich wypełnienia) nie może być ZMIENIONE ani zniesione (Mt 5:18-48). Tylko dwa z tych praw to część dekalogu. Pozostałe cztery znajdowały się poza dekalogiem. To dowodzi, że Jezus, gdy mówi o Prawie, nie ma na myśli Dekalogu, ale całe Prawo. Oto te prawa:

Mt 5:21-26: Nie będziesz zabijał
Mt 5:27-30: Nie będziesz cudzołożył
Mt 5:31-32: Jeśli kto chce oddalić swoją żonę, niech jej da list rozwodowy (Pwt 24)
Mt 5:33-37: Nie będziesz fałszywie przysięgał, lecz dotrzymasz Panu swej przysięgi (Kpł 19:12).
Mt 5:38-42: Oko za oko i ząb za ząb (Wj 21:24)
Mt 5:43-48: Będziesz miłował swego bliźniego (Pwt 23:3 – 6)

Pewien pastor adwentystyczny opisał rozmowę, którą odbył z chrześcijańskim duchownym. Sposób argumentacji, jaki został tam zaprezentowany, jest typowy dla adwentystów:

"Pewnego razu rozmawiałem z kaznodzieją. Wręczyłem mu 40 wierszy z ustanowieniem Prawa Bożego. Kaznodzieja zatrzymał się na dwóch, trzech wierszach, próbując na ich podstawie udowodnić, że Prawo zostało zniesione. W końcu powiedziałem mu: "W porządku, a teraz o coś cię poproszę; postaw swoją stopę na ziemi". Kiedy on to już uczynił, zapytałem: "Czy ziemia jest nadal pod tobą?". "Oczywiście, że jest" – odpowiedział. "Teraz spójrz przez okno. Czy słońce nadal świeci?". "Tak" – odparł. "Czy w nocy księżyc i gwiazdy nadal pojawiają się na nieboskłonie?". "Oczywiście" - odpowiedział. "A teraz przeczytajmy Mt 5:17-19. Jezus powiedział, że dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie zmieni się w Prawie. Skoro zgodziłeś się, że niebo i ziemia nadal są na swoim miejscu, zatem i Prawo Boga nadal obowiązuje!" (cytat z książki "Revelation Seminar" – tłumaczenie z anglojęzycznej wersji kursu - MRG).

Odpowiedzi:

A. Jezus w Mt 5:17 mówił nie tylko o Prawie, ale także O PROROKACH.

1. Jeśli Prawo na zawsze obowiązuje, na zawsze obowiązuje także nauka proroków.

2. Tak, jak wyrażenie "Prorocy" odnosi się do całości nauczania prorockiego (do wszystkich ksiąg prorockich), podobnie "Prawo" odnosi się do całego Prawa Mojżeszowego, włącznie z prawem ceremonialnym, a nie np. tylko do dekalogu.

3. Skoro adwentyści "Prawo" z Mt 5:17 ograniczają do dekalogu, dlaczego nie pójdą w zaparte i wg własnych (niebiblijnych) kryteriów nie utożsamią Proroków tylko z częścią nauczania prorockiego?

B. Gdy w Biblii mowa jest o Prawie i Prorokach, mowa jest o całym Prawie Mojżeszowym i o wszystkich księgach prorockich.

 Mt 7:12
Wszystko więc, co byście chcieli, żeby wam ludzie czynili, i wy im czyńcie! Albowiem na tym polega Prawo i Prorocy.

Mt 22:40
Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy.

Łk 16:16
Aż do Jana sięgało Prawo i Prorocy; odtąd głosi się Dobrą Nowinę o królestwie Bożym, i każdy gwałtem wdziera się do niego.

Rz 3:21
Ale teraz jawną się stała sprawiedliwość Boża niezależna od Prawa, poświadczona przez Prawo i Proroków.

Mt 11:13
Wszyscy bowiem Prorocy i Prawo prorokowali aż do Jana.

Dz 13:15
Po odczytaniu Prawa i Proroków przełożeni synagogi posłali do nich

Dz 28:23
od rana aż do wieczora przekonywał ich o Jezusie na podstawie Prawa Mojżeszowego i Proroków.

C. Określenia "jota" i "kreska" wskazują na dużo więcej, niż na 10 sabatariańskich przykazań

1. Skąd sabatarianie zaczerpnęli pomysł, jakoby "najmniejsza jota i kreska" Prawa i proroków odnosiła się tylko do 10 przykazań? Jeśli wg adwentystów Prawo Mojżeszowe dzieli się na prawo obrzędowe i moralne, to określenie "każda jota i kreska Prawa" wyraźnie wskazuje na całe Prawo, na KAŻDĄ JEGO CZĘŚĆ. Jest to nader oczywiste odniesienie do całego prawa Starego Testamentu, zawierającego wszystkie jego przepisy.

2. Jeśli założyć, że Prawo nadal obowiązuje, to ten wiersz udowadnia, że powinniśmy nadal trzymać się każdej joty i kreski obrzędów Starego Testamentu. Adwentyści, zachowując jedynie część Prawa, a odrzucając resztę, są tymi, o których Jezus nauczał że "będą najmniejsi w Królestwie Niebieskim" (Mt 5:19).

D. Łk 16:17: Lecz łatwiej niebo i ziemia przeminą, niż żeby jedna kreska miała odpaść z Prawa".

1. Ten wiersz także jest użyty w znaczeniu, z jakim spotykamy się w Mt 5:17. Prawo w tym wierszu to wszystkie razem wzięte kreski z Prawa Mojżeszowego, a zatem całe prawo Starego Testamentu, a nie tylko 10 przykazań.

2. Żadne z praw Mojżesza nie straciło swego znaczenia. Chrystus wypełnił całe Prawo w 100%, a następnie przybił je do krzyża (Kol 2:14-16).

E. Chrystus nie powiedział: "nie przyszedłem zmienić prawa, ale je uwiecznić". Powiedział, że przyszedł je wypełnić.

1. Chrystus wypełnił Prawo

Łk 24:25-27:
Na to On rzekł do nich: O nierozumni, jak nieskore są wasze serca do wierzenia we wszystko, co powiedzieli prorocy! Czyż Mesjasz nie miał tego cierpieć, aby wejść do swej chwały? I zaczynając od Mojżesza poprzez wszystkich proroków wykładał im, co we wszystkich Pismach odnosiło się do Niego.

Łk 24:44
Potem rzekł do nich: To właśnie znaczyły słowa, które mówiłem do was, gdy byłem jeszcze z wami: Musi się wypełnić wszystko, co napisane jest o Mnie w Prawie Mojżesza, u Proroków i w Psalmach.

2. Chrystus zmienił Prawo

Ga 3:23-25
Do czasu przyjścia wiary byliśmy poddani pod straż Prawa i trzymani w zamknięciu aż do objawienia się wiary. Tym sposobem Prawo stało się dla nas wychowawcą, /który miał prowadzić/ ku Chrystusowi, abyśmy z wiary uzyskali usprawiedliwienie. Gdy jednak wiara nadeszła, już nie jesteśmy poddani wychowawcy.

Hbr 7:12
Ze zmianą bowiem kapłaństwa musi też nastąpić zmiana Prawa.

F. Musimy zrozumieć podwójny warunek, jaki znajdujemy w Mt 5:17-18. Parafraza: Prawo i prorocy będą obowiązywać zawsze, chyba że wcześniej zostaną wypełnione.

Przeczytał uważnie Mt 5:17-18::
Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić. Zaprawdę bowiem powiadam wam: [warunek #1:] dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie zmieni się w Prawie, [warunek #2:] aż się wszystko spełni.

Poniżej przedstawiam ilustrację podwójnego warunku:

Podczas obiadu rodzic zwraca się do dziecka: "Będziesz siedział przy stole tak długo, aż zjesz cały swój posiłek. Dopóki nie nastanie pora snu, najmniejsza litera nie zmieni się w tym, co powiedziałem, aż do czasu, kiedy twój obiad będzie zjedzony".

Stwierdzenie: "będziesz siedział przy stole" będzie obowiązywać aż do spełnienia się jednego z dwu warunków: (1). nastanie pora snu, (2) obiad zostanie zjedzony.

Myślę, że przykład jest klarowny. Dziecko będzie siedziało przy stole aż do pory snu, dopóki nie zje całego obiadu. Jest to doskonala ilustracja tego, co Jezus powiedział o Prawie w Mt 5:17.

G. Sabatarianie argumentują, że "wypełnienie" nie oznacza "końca", zgodnie z Mt 3:15: "Pozwól teraz, bo tak godzi się nam wypełnić wszystko, co sprawiedliwe". Adwentyści powiadają: "Zauważ, że sprawiedliwość nie zakończyła się w chwili chrztu Jezusa".

1. Jedyne, co łączy te wiersze, to występowanie w nich słowa "wypełnić".

2. Różnica w sposobie użycia tego słowa w Mt 5:18 i Mt 3:15 jest znacząca. Jezus nie powiedział w Mt 3:15, że wszystko, co sprawiedliwe, zmieni się, kiedy się już wypełni. O Prawie jednak powiedział, że każda jego kreska i jota zabezpieczona jest TYLKO do momentu, w którym wszystko, o czym mówi Prawo, się wypełni.

3. Użycie słowa "spełnić" w Mt 5:18 jest analogiczne do jego wystąpienia w Mt 24:34 i Łk 21:32:
Zaprawdę, powiadam wam: Nie przeminie to pokolenie, aż się wszystko spełni.

Wyraźnie spełnienie oznacza tu koniec.

Marcin Garbulski, 2004