Podstawy troski o misjonarzy Mt28
Troska o misjonarzy (Member Care) to ciągła odpowiedzialność organizacji za wspieranie, wyposażanie i wzmacnianie członków naszej misji. Ma zapewnić im skuteczne i zrównoważone życie, relacje, służbę i pracę, aby dzięki temu czuli się poznani, potrzebni i z nadzieją patrzyli w przyszłość. Jako globalny ruch Campus Crusade for Christ International podzielamy wspólne biblijne podstawy oraz przekonania odnośnie opieki nad misjonarzami. Oto one:
- Opieka nad misjonarzami (duszpasterska troska) dotyka istoty naszej struktury liderów (Zespołu Przywódczego): serca i relacji przywódcy (zobacz:
- Opieka nad misjonarzami realizowana jest w kontekście naszego powołania - pomocy w wypełnianiu Wielkiego Nakazu Misyjnego. Dzieje się to poprzez pozyskiwanie, budowanie i posyłanie uczniów skupionych na Chrystusie, którzy będą się pomnażać. Wierzymy, że ten Nakaz najlepiej wypełniają ludzie żyjący zgodnie z Największym Przykazaniem (Mt 22:36-40). Opieka nad misjonarzami nie jest więc celem samym w sobie.
- Pragniemy dbać o naszych ludzi, ponieważ to oni są największym zasobem; troszczymy się o nich zgodnie z przypowieścią o talentach (Mt 25:14-28). Pragniemy więc, aby każdy członek personelu mógł powiedzieć: „Ktoś mnie zna, jestem potrzebny i mam przed sobą przyszłość”.
- Akceptujemy fakt, że nasza misja wiąże się z pewnym ryzykiem i może narażać misjonarzy i wolontariuszy na różne niebezpieczeństwa. Podejmujemy więc inicjatywę, aby chronić ich przed niepotrzebnym zagrożeniem (fizycznym, emocjonalnym czy duchowym), gdy tylko jest to możliwe. W przypadku wystąpienia szkód/krzywd fizycznych, emocjonalnych lub duchowych, zapewniamy misjonarzom i ich rodzinom odpowiednią opiekę.
- Świadomie okazujemy troskę, podejmując zarówno działania proaktywne, jak i reaktywne. Zdajemy sobie sprawę, że zarówno misjonarze, jak i wolontariusze, mają potrzeby duchowe, fizyczne, emocjonalne oraz finansowe. Dlatego łączymy się z całym Ciałem Chrystusa, aby zarówno przewidywać te potrzeby, jak i na nie reagować
Wierzymy, że opieka najlepiej sprawdza się w najbliższym otoczeniu danej osoby. Podstawowym kontekstem opieki jest lokalny zespół i lider, wspierani przez dział rozwoju przywództwa/zasobów ludzkich (LDHR) i innych specjalistów w razie potrzeby. Odpowiedzialność za opiekę rośnie wraz z rozwojem organizacji:
- Troska o samego siebie – każda osoba jest odpowiedzialna za swój dobrostan (well-being) a więc zwracanie się do Pana, szukanie pomocy poprzez wsparcie modlitewne, zdrową odpowiedzialność, relacje rodzinne, w kościele itp. Głównym podmiotem jest tu każda jednostka (osoba), wspierana przez swój zespół i kierownictwo organizacji.
- Opieka zespołu – misjonarze Campus Crusade for Christ zazwyczaj służą w zespołach - podstawowych jednostkach opieki dla misjonarzy. Liderzy zespołów odpowiadają za kondycję swoich współpracowników. Środowisko zespołu może pomagać poprzez: wzajemne zachęcanie, współodpowiedzialność, wsparcie modlitewne, mentoring/coaching, informacje zwrotne itp. Głównym podmiotem jest lider Zespołu Lokalnego – wspierany przez bezpośrednie kierownictwo lub członków zespołu i wyposażony przez organizację w zasoby.
- Opieka Ruchu – służby danego kraju odpowiadają za promowanie kultury zachęty i wsparcia dobrostanu misjonarzy poprzez ułatwianie wspólnych procesów i zapewnienie zasobów niezbędnych do proaktywnej i responsywnej opieki. Służby krajowe oraz globalne powinny również aktywnie dążyć do stworzenia sieci specjalistycznej opieki, tak aby zaspokoić indywidualne potrzeby misjonarzy, jak i całego zespołu. Głównym podmiotem jest krajowy lider LDHR, wspierany i zasilany zasobami oraz kierowany przez przywództwo krajowe, regionalne oraz globalne.
Opieka nad misjonarzami wspiera kulturę rozwoju, w której:
- zastosowanie mają łaska i prawda (Efezjan 4:25-32).
- środowisko pracy zespołowej jest bezpieczne – charakteryzuje się atmosferą akceptacji i zachęty do „jeszcze większej miłości” (Rz 15:7, 1 Tes 4:1).
- ceni się i wspiera biblijne nakazy szacunku, miłości, rozwiązywania konfliktów i przebaczania (Mt 5:23, 6:12, J 13:34, Rz 12:10).
- polega się na Duchu Świętym, który nas uświęca (2 Tesaloniczan 2:13).
- szanuje się poufność - istnieje jasność co do tego, kto ma dostęp do informacji (Przysłów 17:9).
Schemat opieki nad członkami zespołu
Opieka Mistrza
To opieka, jaką otrzymujemy od kochającego nas Jezusa. Jej istotą jest osobista relacja z Panem. Z tego fundamentalnego źródła wypływa cała troskliwość duszpasterska. Dlatego też członkowie naszej misji powinni opierać się na Jezusie jako źródle wszelkiej opieki w swoim życiu. Najlepsze systemy, jakie możemy zaoferować, nigdy nie zastąpią osobistego zaufania misjonarzy do Chrystusa, który zaspokaja wszystkie ich potrzeby.
Troska o samego siebie
Powołanie do wzajemnej opieki wymaga od nas również dbania o siebie. Nasi misjonarze muszą wziąć odpowiedzialność za troskę o samych siebie i za swój rozwój - zwracanie się do Pana z ufnością i podejmowanie inicjatywy w szukaniu zasobów niezbędnych do zaspokojenia własnych potrzeb. Mamy wobec Boga obowiązek dbania o siebie w odpowiedni sposób.
Opieka zespołowa
Nasza misja opiera się na pracy zespołowej, która stanowi przestrzeń dla wzajemnej troski. Zespół powinien więc być miejscem wzajemnego wsparcia, zachęty i odpowiedzialności. Dzięki silnym relacjom, członkowie zespołu mogą podać innym pomocną dłoń, której wszyscy potrzebujemy zarówno w życiu prywatnym, jak i w służbie.
W każdym zespole głównym odpowiedzialnym za troskę o jego członków jest lider zespołu, a HR odgrywa kluczową rolę we wspieraniu lokalnych liderów zespołów i pomaga im w pełnieniu tej roli. HR często aktywnie wspiera poszczególnych misjonarzy. Zawsze jednak powinno to odbywać się w kontekście wsparcia udzielanego danemu misjonarzowi przez lidera zespołu, a nie wykraczać poza granice opieki, jaką sprawuje ów lider.
Opieka Ruchu
Opieka nad misjonarzami dotyczy każdego członka naszej misji i obejmuje cały okres jego przynależności do Ruchu. Służby krajowe są odpowiedzialne za kultywowanie kultury, która zachęca i promuje dobrostan poprzez ułatwianie wspólnych procesów i zapewnianie niezbędnych zasobów do proaktywnej i responsywnej opieki. HR powinien nieustannie poszukiwać sposobów wspierania misjonarzy i ich rodzin w różnych okolicznościach życia – od rekrutacji aż po przejście na emeryturę.
Troska o misjonarzy obejmuje również sieć specjalistycznej opieki i zasobów, pozwalających zaspokoić ich wyjątkowe i szczególne potrzeby. W niektórych obszarach mogą pomagać specjaliści zatrudnieni w naszej organizacji. W innych przypadkach konieczna będzie współpraca ze specjalistami spoza niej. Obszary te mogą obejmować:
● Duszpasterstwo (Pastoral care) – zapewnienie dodatkowego wsparcia duchowego lub teologicznego.
● Rozwój/Sukces – nasi misjonarze często potrzebują dalszego kształcenia lub profesjonalnej pomocy podczas planowania dalszego rozwoju zawodowego lub w innych dziedzinach.
● Rodzina – każda rodzina przeżywa trudne chwile. Powinniśmy stworzyć listę podmiotów świadczących usługi w zakresie małżeństwa, edukacji i wsparcia rodziny.
● Kryzys – zarządzanie kryzysowe i planowanie awaryjne to obszar, który trzeba opracować i regularnie aktualizować.
● Zdrowie – troska o odpowiedni system opieki zdrowotnej dla wszystkich misjonarzy.
● Zespół – ważne jest, aby mieć specjalistów ds. budowania zespołu, którzy pomogliby proaktywnie tworzyć silne zespoły, a także osoby, które mogą pomóc w rozwiązywaniu konfliktów w zespołach.
● Logistyka – dobrze jest opracować listę rekomendowanych dostawców usług, aby pomóc naszym misjonarzom zaspokoić potrzeby logistyczne związane z ich życiem i służbą.
● Psychologia – czasami nasi misjonarze będą potrzebować profesjonalnej pomocy psychologicznej. Nawiązanie relacji ze świadczeniodawcą opieki zdrowotnej w zakresie zdrowia emocjonalnego i psychicznego, który rozumie naszą służbę, może zapewnić lepszy przepływ opieki.
Schemat i informacje wykorzystane w niniejszym dokumencie zostały zaadaptowane z globalnego modelu opieki nad członkami opracowanego przez Kelly O'Donnell i Dave'a Pollocka (2000).